Sunyi di tengah orang

Rabu petang ni, angin musim bunga bertiup lembut tapi rasa kosong tetap ada. Kawan-kawan ketawa di kafe, bual rancak. Aku senyum, angguk, tapi dada rasa berat. Macam ada dinding kaca. Nak sangat rasa sebahagian daripada mereka, tapi tak tahu macam mana.